Carl Wernicke
Anatom, lekarz, neurobiolog
- Urodzony
- 15 maja 1848, Tarnowskie Góry
- Zmarł
- 1905, Dörrberg
- Zawody
- anatom, lekarz, neurobiolog
Carl Hugo Wilhelm Ernst Wernicke był niemieckim lekarzem, psychiatrą i neurologiem. Urodził się 15 maja 1848 roku w Tarnowskich Górach, gdzie uczęszczał do szkoły ewangelickiej. Naukę kontynuował w Opolu i Wrocławiu, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie we Wrocławiu. W 1870 roku uzyskał tam doktorat. Pracował między innymi w klinice neurologicznej Charité w Berlinie, a później prowadził własną praktykę. Był profesorem Uniwersytetu we Wrocławiu i Uniwersytetu w Halle.
Wernicke zajmował się neuroanatomią i zaburzeniami mowy. Jako pierwszy opisał afazję czuciową i wskazał część kory mózgowej związaną z rozpoznawaniem mowy, nazywaną ośrodkiem Wernickego. Jego nazwisko upamiętnia także encefalopatia Wernickego. W 1885 roku został profesorem nadzwyczajnym psychiatrii we Wrocławiu i dyrektorem tamtejszej Kliniki Psychiatrycznej. Zmarł 15 czerwca 1905 roku w Dörrberg, dwa dni po wypadku rowerowym w Lesie Turyńskim.
Na podstawie artykułu „Carl Wernicke” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.