Zbigniew Kaczmarek

Zbigniew Tadeusz Kaczmarek był polskim sztangistą, startującym w wadze lekkiej. Urodził się w Tarnowskich Górach, gdzie rozpoczął treningi w LZS. Przez większość kariery, w latach 1965-1981, reprezentował Górnika Siemianowice. Pięciokrotnie zdobył mistrzostwo Polski.

W 1969 roku wywalczył brązowy medal mistrzostw świata, a w 1970 i 1971 roku zdobywał na tej imprezie złote medale. Na igrzyskach olimpijskich w Monachium w 1972 roku zajął trzecie miejsce. W 1974 i 1975 roku był wicemistrzem świata, a w kolejnych latach zdobywał na mistrzostwach świata srebro i brąz. W 1976 roku w Montrealu początkowo zajął pierwsze miejsce, jednak został zdyskwalifikowany po wykryciu w organizmie steroidów anabolicznych. Zdobył także dziesięć medali mistrzostw Europy: jeden złoty, pięć srebrnych i cztery brązowe.

W 1981 roku wyjechał do Niemiec Zachodnich, gdzie zdobywał tytuły mistrza Niemiec. Zmarł w Hanowerze, a pochowano go na Cmentarzu Komunalnym w Tarnowskich Górach.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Kaczmarek (sztangista)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.