Günther Rohr

Günther Rohr urodził się 3 lipca 1893 roku w Tarnowitz, obecnie Tarnowskich Górach, na Górnym Śląsku. Służbę wojskową rozpoczął w 1912 roku jako kadet w 71. Pułku Piechoty. Podczas I wojny światowej służył w 144. Pułku Piechoty, między innymi jako dowódca plutonu i kompanii. Został kilkakrotnie ranny i odznaczony Krzyżami Żelaznymi obu klas. Po wojnie służył w Freikorpsie, a następnie w Reichswehrze. W 1935 roku awansował do stopnia majora.

Podczas II wojny światowej dowodził pułkami piechoty i grenadierów, walcząc na froncie zachodnim i wschodnim. W kwietniu 1944 roku otrzymał stopień generała majora. W lipcu objął w Warszawie stanowisko komendanta wojennego miasta, a 17 sierpnia 1944 roku został dowódcą Grupy Bojowej „Rohr”. Jej jednostki walczyły podczas powstania warszawskiego w Śródmieściu, na Mokotowie i Czerniakowie. Od grudnia 1944 roku dowodził twierdzą Libau. W maju 1945 roku dostał się do niewoli brytyjskiej, z której zwolniono go 1 lipca 1947 roku. Zmarł 16 sierpnia 1966 roku w Düsseldorfie.

Na podstawie artykułu „Günther Rohr” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.