Leon Koj

Leon Józef Koj (ur. 3 lutego 1929, zm. 27 czerwca 2006) był polskim filozofem i profesorem nauk humanistycznych. Urodził się w Tarnowskich Górach, gdzie ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica. W latach 1948-1954 studiował logikę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1953 roku pracował jako asystent na tej uczelni, a od 1956 roku był związany z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Stopień doktora uzyskał w 1962 roku, habilitację w 1971, a tytuł profesora zwyczajnego w 1992 roku.

Na UMCS pełnił funkcje zastępcy kierownika Wyższego Studium Nauczycielskiego i prodziekana Wydziału Pedagogiki i Psychologii, kierował też Zakładem Logiki i Metodologii Nauk. Działał w środowisku związkowym i towarzystwach naukowych, między innymi jako prezes lubelskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Jego prace dotyczyły głównie semantyki języka naturalnego, a także logiki, metodologii, etyki i metafilozofii. W latach 1950-1951 był więziony, a w latach pięćdziesiątych skazano go na 18 miesięcy obozu pracy za działalność na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego i KUL.

Na podstawie artykułu „Leon Koj” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.